12/07/2010 De intergenerationele ongelijkheidGeachte heer/mevrouw,
"Dus dans nu maar!". Herinneren onze leiders zich nog hoe de mier weigerde om iets te lenen aan de krekel, "die dag en nacht sjirpte zolang het zomer was, maar toen de vrieswind kwam, doorkoud en hongerig was"?
Het feit dat de Griekse crisis oversloeg naar een groot aantal andere Europese landen zou dit toch krachtig in herinnering moeten brengen. Spaarders gaan er niet langer vanuit dat er bij staatsschulden geen wanbetalingsrisico bestaat en dwingen de overheden daardoor tot het voeren van verantwoordelijk economisch beleid.
Op de schouders van onze leiders rust dan ook de zware taak om ervoor te zorgen dat de vereiste aanpassingen maatschappelijk aanvaardbaar zijn. Het aan de overheidsschulden toegeroepen halt biedt perspectieven voor de toekomst. Het maakt een einde aan de toename van de belangrijkste ongelijkheid waar onze vergrijzende landen aan lijden, de intergenerationele ongelijkheid. De rekening van onze overdaad moet door onszelf, en niet onze kinderen en kleinkinderen, betaald worden. Welgestelde babyboomers als wij zijn, moeten wij wel akkoord gaan met ambitieuze hervormingen, zowel wat betreft het pensioenenstelsel als de arbeidsregelgeving, waarin verworven rechten van vaak discutabele aard een permanent karakter hebben gekregen.
En wat te denken van de effectenbeurzen? Verzwakt door de spanningen op de Europese schuldenlast en de onafwendbare vertraging van de Amerikaanse economie waar we op dit moment mee te maken hebben, zijn deze beurzen nu, aan het begin van de zomer, bang voor een terugkeer naar de mondiale recessie. Wij wagen dit te betwijfelen. Natuurlijk beschikken Europa en de Verenigde Staten over beperkte manoeuvreerruimte voor fiscale en monetaire stimulering om langdurige effecten van de vermindering van het hefboomeffect tegen te gaan. Maar het zou ook nu weer lichtzinnig zijn om te vergeten dat het zwaartepunt van de mondiale groei de opkomende wereld is geworden, waarvan de belangrijkste aanjagers over ruim voldoende voorraden beschikken om de wereldwijde activiteit weer op gang te brengen, als dat nodig mocht blijken.
In het vertrouwen dat u tijdens uw vakantie zo onafgebroken mogelijk kunt doordansen, met mijn welgekozen hoogachting,
Edouard Carmignac